«نهی از مبایعه با اکراد» موضوعی است که در برخی از روایات مطرح شده است. بر اساس این روایات، گروهی از فقیهان حکم به کراهت مبایعه با اکراد را صادر کرده اند. اینکه این روایات از منظر سند و متن تا چه اندازه معتبر هستند و در صورت اعتبار، مفهوم آن چیست، مسئله اصلی پژوهش حاضر است. هدف دیگر این پژوهش، رفع شبهاتی است که گاه مستند به روایات اهل بیت(ع) مطرح شده و در آن قومیّت زدگی، آسیبی برای اندیشه اسلامی معرفی می شود. این روایات به جهت گسستگی در سند و عدم توثیق حداقل یک ناقل آن از دیدگاه علم درایة الحدیث، ضعیف به شمار می آیند. حتی با فرض اعتبار سندی، مفهوم این روایات، نهیِ مبایعه، صرفاً به جهت نژاد اکراد نیست، بلکه در مقام برشمردن مصادیقی بوده که به جهت دوری از علم و عدم آشنایی از احکام و شیوه زندگی، مبایعه و اختلاط با آن ها نه تنها به سود منتج نمی شود، بلکه موجبات ضرر و زیان معامله کننده را فراهم می سازد. با عرضه این روایات بر قرآن، سنت قطعی و ارجاع آن ها به احادیث محکم و همچنین عطف توجه به مفاهیم کنایی موجود در این احادیث واضح می شود که مبایعه با افرادی مورد نهی روایات مورد بحث است که همچون برخی اکراد در مقطع تاریخی صدور این احادیث، مبایعه، نکاح و اختلاط با آن ها نتیجه ای جز زیان مادی و معنوی به همراه نداشته است.

زنجبیل شامی از جمله گیاهان دارویی و از خانواده کمپوزیته است که گونه های متفاوتی دارد. در این تحقیق، گونه .Inula helenium L از همدان جمع آوری و از گل و ریشه آن اسانس گیری شد. از گل آن به دو روش تقطیر با بخار آب و تقطیر با آب و از ریشه آن فقط از روش تقطیر با آب اسانس گیری شد. بازده اسانس در گل زنجبیل شامی در هر دو روش 0.07 درصد و بازده اسانس از ریشه 0.06 درصد بود و نمونه ها با دستگاه کروماتوگرافی گازی (GC) و کروماتوگرافی گازی متصل به طیف سنج جرمی (GC/MS) مورد شناسایی قرار گرفتند. ترکیبهای عمده گل و ریشه را ترکیبهای سزکویی ترپنوییدی تشکیل می دهند. ترکیبهای عمده در گل تفاوتهایی را در دو روش نشان می دهند، به عنوان مثال در روش تقطیر با آب Globulol (7.2 درصد)، Cadalene (7 درصد)، d-Cadinene (6.7 درصد)، Torreyol (6.1 درصد)، و Oplopenone (5.1 درصد) و در روش تقطیر با بخار آب Oplopenone (19.1 درصد)، a-Cadinol (5.5 درصد)، T-Cadinol (4.9 درصد)، d-Cadinene (4.5 درصد) و (24.9 درصد)، Spathulenol (10.8 درصد)، (E-E)-Farnesol (8.1 درصد) و Ledol (7.4 درصد) می باشد.

زنجبیل شامی از جمله گیاهان دارویی، از خانواده کمپوزیته است که دارای گونه های متفاوت می باشد. در این تحقیق، گونه (lnula helenium l.) از همدان جمع آوری و از گل و ریشه آن اسانس گیری به عمل آمد. از گل آن به دو روش تقطیر با بخار آب و تقطیر با آب و از ریشه فقط از روش تقطیر با آب اسانس گیری صورت گرفت. بازده اسانس در گل زنجبیل شامی در هر دو روش 07/0 درصد و بازده اسانس از ریشه 06/0 درصد بدست آمد و نمونه ها توسط دستگاه های کروماتوگرافی گازی (GC) و کروماتوگرافی گازی متصل به طیف سنج جرمی (GC/MS) مورد شناسایی قرار گرفتند. ترکیبهای عمده در گل تفاوتهای را در را در دو روش نشان می دهند مثلا در روش تقطیر با آب Globulol (7.24 در صد)، cadalene (7 درصد)، ¶-Candinene (6.72 درصد)، Torreyol (6.13 درصد)، Oplopenone (5.1 درصد) و در روش تقطیر با بخار آب Oplopenone (19.1 درصد)، a-Cadinol (5.5 درصد)، T-Cadinol (4.85 درصد)، ¶-Candinene (4.5 درصد) و Curdinene (4.2 درصد) می باشد. ترکیبهای عمده ریشه در روش تقطیر با آب Alantolactone (24.9درصد)، Spathulenol (10.8 درصد)، (E-E) Farnesol (8.1 درصد) و Ledol (7.4 درصد) می باشد.

روایات ابوعبدالله محمد بن ابراهیم معروف به کاتب نعمانی و صاحب کتاب شیعی الغیبة در منابع امامیه، عموماً ارتباط روشنی با عقاید رسمی جریان غلو ندارد، اما بر اساس منابع تازه یاب فرقه غالی نصیریه در شام، نعمانی در میان آنان شخصیت مشهوری بوده که علاوه بر گزارش های ارتباط او با بزرگان نصیری مانند خصیبی، جلی، ابن شعبه، قطیعی بغدادی، غسانی مهلبی و. . . تألیف چند کتاب (الإخلاص، المقنع، التسلی و التقوی و. . . ) هم به او نسبت داده شده است. البته در میان اخبار و اقوال مروی از او در این منابع، علاوه بر مطالب صحیح، موارد زیادی از عقاید شدیداً غالیانه و حتی روایت کتاب غالیانه و تناسخی «السبعین» نیز وجود دارد. نشانه های منصب حکومتی او در شام نیز در آثار نصیری آشکارتر است. گفتنی است این گزارش های فراوان علی رغم ضعف آن، مؤیدهایی نیز در منابع امامیه دارد که مهم ترین آن نصیری بودن راوی اصلی کتاب الغیبة است. ولی پیش تر هیچ یک از این مسائل مورد تحقیق و ارزیابی واقع نشده و ارتباط نعمانی با فرقه نصیریه خالی از برخی ابهامات نیست. این مقاله ضمن تأیید اصل این ارتباط، قرائن صحت و سقم نسبت های نصیریان به او را بررسی کند.

سابقه و هدف: گیاه زنجبیل شامی گیاهی دارویی است که تاکنون اثرات ضد سرطانی، ضد میکروبی و ضد قارچی آن به اثبات رسیده است. هدف از این مطالعه بررسی اثر ضد دردی و ضد التهابی عصاره هیدروالکلی برگ گیاه زنجبیل شامی در موش صحرایی نر می باشد.مواد و روش ها: در این مطالعه تجربی از 66 سر موش صحرایی نر استفاده شد. در آزمون های ارزیابی کننده درد، حیوانات به 6 گروه 6 تایی شامل: کنترل، گروه های تیمار شده با عصاره 100, 300 mg/kg) و 50)، مورفین و نیز نالوکسان به همراه دوز 300mg/kg عصاره تقسیم شدند. در تست ضد التهابی نیز حیوانات به 5 گروه 6 تایی شامل: کنترل، عصاره100mg/kg) ، 50 و 10) و دگزامتازون تقسیم شدند. به منظور ارزیابی درد از تست های تیل-فلیک، ریتینگ و فرمالین و به منظور بررسی التهاب از تست گزیلن استفاده شد.یافته ها: استفاده از دوز 300mg/kg عصاره در تست های ریتینگ (1.34±28.21) و تیل-فلیک (با 1.34±5.11) سبب ایجاد اثر ضددردی معنی داری (p<0.01) نسبت به گروه کنترل (4.12±41.22) گردید. در تست فرمالین نیز دوز 100mg/kg عصاره توانست در فاز مزمن سبب کاهش امتیاز درد از 0.21±2.17 در گروه کنترل به 0.24±0.53 شود (p<0.05) همچنین در تست گزیلن استفاده از دوزهای 100mg/kg و50 میزان التهاب گوش موش ها را به ترتیب با 2±4.1 و 1±3.3 نسبت به گروه کنترل (7.6±0.4) کاهش داد (p<0.01, p<0.001).نتیجه گیری: به نظر می رسد عصاره هیدروالکلی برگ گیاه زنجبیل شامی احتمالا دارای اثرات ضد دردی و نیز اثر ضد التهابی باشد.

به منظور بررسی تأثیر زمان برداشت و روش خشک کردن بر کیفیت بذر باقلا، آزمایشی در سال 1393به صورت فاکتوریل سه عاملی در قالب طرح کامل تصادفی با پنج تکرار در آزمایشگاه علوم و تکنولوژی بذردانشگاه یاسوج انجام شد. عامل های آزمایششامل زمان برداشت در 84 (برداشت اول)، 96 (برداشت دوم) و 108 (برداشت سوم) روز پس از کاشت، نوع اندام برداشت (بذر، غلاف و بوته) و روش خشک کردن (سایه خشک و آفتاب خشک) بودند. یک زمان برداشت نیز در 125روز پس از کاشت و به روش متداول کشاورزان منطقه انجام شد. نتایج نشان داد، در برداشت اول، بیشترین و کمترین وزن صد بذر، درصد جوانه زنی، سرعت جوانه زنی، شاخص بنیه ی گیاهچه و محتوای قندهای محلول به ترتیب در تیمار بوته ی سایه خشک و بذر آفتاب خشک مشاهده شد. در برداشت دوم نیز وضعیتی همسان مشاهده شد، اما مقادیر این صفات به طور شایان توجهی افزایش یافتند. در برداشت سوم میزان این صفات به بیشترین میزان خود رسید و تیمار بوته ی سایه خشک نسبت به دیگر تیمارها به طور معنی داری برتری نشان داد. در هر سه زمان برداشت، میزان نشت الکترولیت ها و درصد گیاهچه های غیرطبیعی بین تیمارها روندی مخالف با دیگر صفات داشت. نتایج کلی پژوهش، مؤید نقش قندهای محلول در تحمل به پسابش و ارتقاء قابلیت جوانه زنی بذرهای باقلا بوده و به عنوان شاخص ارزیابی کیفیت بیوشیمیایی بذر این گیاه پیشنهاد می شوند.

امروزه داروهای شیمیایی به واسطه اثرات زیانباری که بر پیکره آدمی به جای می گذارند، جای خود را به داروهای گیاهی می سپارند. اگر چه نسبت داروهای گیاهی به داروهای شیمیایی در جهان ناچیز است، ولی روند جایگزینی با سرعت بیشتری دنبال می شود. هدف از این مطالعه بررسی اثر ضد باکتریایی فراکسیون های قطبی، نیمه قطبی و غیر قطبی عصاره گیاه زنجبیل شامی بر روی برخی از باکتری های غذا زاد بود. در این مطالعه گیاه زنجبیل شامی از عرصه های طبیعی شهر اراک جمع آوری و سپس عصاره های متانولی(قطبی)، کلروفرمی(نیمه قطبی) و هگزانی(غیر قطبی) زنجبیل شامی تهیه شد و تاثیر غلظت های مختلف این عصاره مورد بررسی قرار گرفت. تمامی آزمایش ها با روش انتشار چاهک و تعیین MIC و MBC بر روی سویه های استاندارد گرم منفیسودوموناس آئروژینوزا، اشریشیاکلی و گرم مثبت استافیلوکوکوس اورئوس، لیستریا منو سیتوژنز، و استرپتوکوکوس موتانسانجام گرفت. عصاره متانولی گیاه زنجبیل شامی در غلظت 25/6 میکروگرم در میلی لیتر از رشد باکتری گرم مثبت و گرم منفی جلوگیری می کند، عصاره کلروفرمی با حداقل غلظت های ( mg/ml5/12، 50 و 100 درصد ) به ترتیب روی باکتری های استرپتوکوکوس موتانس، استافیلوکوکوس اورئوس، لیستریامنوسیتوژنز اثر کشندگی داشت و عصاره هگزانی فقط بر روی باکتری-های گرم مثبت تأثیر داشت. عصاره گیاه مورد نظر می تواند بعد از تکمیل آزمایشات بالینی به عنوان داروی گیاهی مورد استفاده قرار گیرد.

در مطالعه حاضر، تأثیر ارتفاع از سطح دریا روی خصوصیات رشدی و همچنین میزان و اجزای اسانس گیاه زنجبیل شامی (Inula helenium L. ) مورد مطالعه قرار گرفت. این گیاه در مرحله گلد هی در نیمه اول تیر 1397 و 1398 در طبقات ارتفاعی مختلف منطقه زنجان (از 1200 تا 2400 متر از سطح دریا) جمع آوری گردید و صفات رشدی اندام­های گیاه شامل برگ ها، ساقه ها، گل ها و ریشه ها اندازه گیری گردید. در پاییز همزمان با پایان دوره رشد سالانه گیاهان، اندام زیرزمینی گیاه برای ارزیابی میزان اسانس و ترکیبات آن برداشت شدند. اسانس گیری از نمونه­ ها با استفاده از دستگاه کلونجر به مدت 3 ساعت و شناسایی اجزای تشکیل دهنده اسانس زنجبیل شامی با استفاده از دستگاه GS-MS انجام شد. نتایج نشان داد کلیه صفات رشدی و میزان و اجزای اسانس گیاه زنجبیل شامی بطور معنی داری تحت تاثیر ارتفاع محل رویش متفاوت بودند. اگرچه صفات رشدی مختلفی مانند وزن خشک برگ و ساقه، عرض وطول برگ، تعداد برگ و ارتفاع گیاه با افزایش ارتفاع رویشگاه روند کاهشی نشان دادند ولی وزن خشک ریزوم، قطر ریزوم و میزان اسانس با افزایش ارتفاع از سطح دریا افزایش یافتند. اجزای تشکیل دهنده اسانس زنجبیل شامی با افزایش ارتفاع دستخوش تغییراتی شد، به طوریکه با افزایش ارتفاع بر محتوی برخی از اجزای اسانس شامل geranyl acetone، verbanol، α-pinene، isoalantolactone و valencene افزوده شد، اما محتوی α-selinene کاهش و تغییراتی در محتوی caryophyllene oxide و β-elemene دیده نشد. بطورکلی نتایج نشان داد که ارتفاع از سطح دریا رویشگاه گیاه زنجبیل شامی، فاکتور مهم و موثری است که بر عملکرد کمی و کیفی آن تاثیر داشته­ است.

خط ­شناسی بخش مهمی از مصحف­شناسی است که می­تواند در برآورد زمان و مکان کتابت یک مصحف نقشی تعیین­ کننده ایفا نماید، اگر  این مهم با باوری نادرست همراه شود، برآورد زمان و مکان کتابت برخی مصاحف نیز با قضاوت نادرست همراه گشته و از این رهگذر نتایج و سپس شبهه­ هایی در بارۀ تاریخ قرآن کریم پدید خواهد آمد؛ یکی از  این باورهای نادرست پیرامون خطی کهن به نام «مایل» رخ داده که پژوهشگران امروزی با نام «حجازی» از آن یاد می­ کنند؛ مقالۀ حاضر با مراجعه به اسناد روشن می سازد که خاستگاه خط یادشده، شام بوده و پس از انتقال به برخی دیگر از سرزمین­ها و پیش از پایان قرن نخست هجری رو به افول نهاده؛ این دستاورد تعیین زمان و مکان کتابت برخی مصاحف بسیار کهن را دگرگون نموده و مانع پدید آمدن شبهه­ های پیرامون تاریخ قرآن کریم خواهد شد.